Jan Puijk en zijn vrouw kwamen in 1987 aanraking met kinderen met kanker. Een dochter van vrienden werd in het Amsterdams Medisch Centrum (AMC) behandeld voor een gezwel in haar oor. Het echtpaar bezocht het meisje regelmatig en kreeg bij die bezoeken hoe langer hoe meer te doen met het driejarige Surinaamse jongetje Sergio dat naast haar lag en dat van niemand bezoek kreeg.

Sergio kwam uit Paramaribo. Toen bij hem leukemie werd geconstateerd, verkochten zijn ouders nagenoeg al hun bezittingen om voor hem een vliegticket naar Nederland te kunnen betalen. De opname en de behandeling in het AMC werden betaald door het Surinaamse Staatsziekenfonds. In overleg met de kinderafdeling oncologie van het AMC ontfermden Jan en Alie Puijk zich over het eenzame mannetje. Tussen de kuren door kon Sergio zelfs in hun gezin verblijven, Op die manier ondervonden de pleegvader en moeder aan den lijve hoe het was om een kind te begeleiden dat naast chemokuren ook beenmerg- en lumbaalpuncties moest ondergaan.

Jan Puijk: "Wij hebben Sergio anderhalf jaar in huis gehad en toen zeiden ze dat hij beter was. Het was duidelijk dat we hem naar zijn ouders in Suriname terug zouden brengen, maar daarbij stonden wij voor een ontzettend moeilijke afweging. Het Surinaamse Staatsziekenfonds vergoedt slechts één keer een opname en behandeling in een Nederlands ziekenhuis. Zou bij Sergio de leukemie terugkomen, dan zou niet nogmaals de behandeling in Nederland worden gefinancierd. Dan zou hij nooit meer terug kunnen komen."

Dat risico wilden Jan en Alie niet nemen en nog voor zij met Sergio naar Suriname vertrokken, verzekerden zij zich er bij vrienden en kennissen van dat zij in geval van nood genoeg financiële steun zouden krijgen om het jongetje opnieuw naar Nederland te laten komen. Ook wist Jan belangstelling voor het probleem te wekken bij mensen van radio en televisie, die eveneens toezegden niet afzijdig te zullen blijven als de nood aan de man zou komen.

Na acht maanden kwam inderdaad het telefoontje dat Sergio weer ziek was. Jan Puijk:" We zouden twee dagen later op vakantie gaan, maar het was duidelijk dat die niet door kon gaan. We moesten hem weer ophalen, dat kon gewoon niet anders. Ik heb iedereen afgebeld die had beloofd te zullen helpen. Sommigen moeten nu nog terugbellen, maar een aantal andere mensen heeft meteen fantastisch gereageerd.

Kort voor zijn vertrek deed Jan Puijk ook nog beroep op de medewerking van Achter Het Nieuws. De uitzending die deze televisierubriek aan de problemen rondom Sergio wijdde, zou achteraf van onschatbare waarde blijken te zijn. Op de oproep aan de kijkers om een bijdrage te storten om de opname en behandeling van Sergio in Nederland te kunnen financieren, stroomden de overschrijvingen binnen. Jan Puijk had daar geen weet van toen hij met Sergio terug in Nederland kwam. "Ik had me er al op voorbereid dat ik mijn auto weg zou moeten doen om de verpleging van Sergio te kunnen betalen en we hadden ook al gedacht aan een hypotheek op ons huis. Ik was goed en wel thuis of de postbode kwam met een envelop met een paar overschrijvingen van mensen. Een week later kwam de PTT met een busje, met dozen vol met overschrijvingen. Bij elkaar is er toen dank zij die uitzending van Achter Het Nieuws zevenhonderdduizend gulden binnengekomen." Het was het begin van de Stichting Sergio.

Enkele weken na de hernieuwde opname van het jongetje in het AMC was duidelijk dat hij er zeer ernstig aan toe was en dat alleen een beenmergtransplantatie nog een kans op redding zou bieden. Hiervoor werd hij overgebracht naar het Academisch Ziekenhuis Leiden (AZL). Inmiddels had de Stichting er ook voor gezorgd dat de ouders van Sergio in Nederland konden komen en een huis in Hilversum konden betrekken zodat in de spannende transplantatiefase het gezin bij elkaar kon zijn. Ook werd voor de vader werk gevonden. Groot was het verdriet toen Sergio op 9 januari 1992, een jaar na de transplantatie, bij zijn ouders in Hilversum overleed.

Na die droevige afloop was het voor het bestuur van de Stichting Sergio één ding duidelijk. Het vele geld dat over was van de actie van Achter Het Nieuws en dat bij de Stichting was ondergebracht, zou ten goede blijven komen aan kinderen met kanker.

Inmiddels zijn meerdere buitenlandse kinderen voor wie in het eigen land geen goede behandeling mogelijk was, geheel of gedeeltelijk op kosten van de Stichting Sergio in Nederland verpleegd. Daarnaast heeft de Stichting geld gestoken in een tweetal onderzoeken die op haar initiatief bij TNO zijn gedaan en het recente onderzoek naar de werking van zout bij chemo in Duitsland bekostigd. De productie van een ondersteunende informatiefilm, evenals de media-aandacht die hieraan werd besteed, zijn door de Stichting betaald. Een ander punt van aandacht voor de Stichting is de pijnbestrijding bij de behandeling van kinderen met kanker. De Stichting heeft in 1997 het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht bewakingsapparatuur voor de anesthesiologie geschonken. Hiermede werd het mogelijk om de angst van kinderen voor de pijnlijke ervaringen bij het afnemen van beenmergpuncties en ruggenprikken weg te nemen door de kinderen eerst een klein verdovingsroesje toe te dienen. Men wil graag veronderstellen dat goed voorbeeld zou leiden tot goed vervolg. Toch wordt er in de meeste ziekenhuizen aan deze zieke, kwetsbare kinderen bij het afnemen van beenmerg nog altijd geen roesje gegeven. Ook heeft de Stichting een flinke donatie gedaan aan de Vereniging “Ouders, Kinderen en kanker.”

Het bestuur van de Stichting blijft alert op de ontwikkelingen van kankeronderzoek en op de kwaliteit van behandeling van kankerpatiënten.

Reactie Sergio's ouders, zus en broer
Alles, echt alles hadden wij over voor onze Sergio. Wij lieten ons 3 jarig ziek kind, met heel veel verdriet en pijn in ons hart naar een ver land gaan. Nederland. De mensen in Nederland stortten massaal geld voor Sergio’s medische behandeling. Alie en Jan namen Sergio liefdevol op in hun gezin. Zij en nog drie gezinnen hebben alles gedaan wat in hun vermogen lag voor Sergio maar ook voor ons, alles was en wordt geregeld. Deze goede zorgen vielen als een warme deken over ons heen in het voor ons, in het begin, zo koude Nederland. “ Zij zijn onze familie”. Via, via kwam Sergio bij de heer K. Boegem terecht. Hij masseerde Sergio, zodat zijn zware leventje, leefbaar werd zonder pijn en zonder pijnstillers. Al deze mensen zijn wij ontzettend dankbaar en, hoe moeilijk het ook voor ons is, trots dat de Stichting met de naam van ons kind, zoveel andere kankerpatiëntjes heeft geholpen. Het belangrijkste doel is de pijnbestrijding en een betere kwaliteit van leven bij deze verschrikkelijke ziekte. Voor Sergio is het te laat, onderzoek en test vooraf chemo aub, voor de andere patiënten. “ Everything I Do, I Do It For You ” Sergio’s ouders, zus en broer.